Island vibes

Met ons zoveelste ontbijtpakketje op zak werden we om 6 uur opgehaald, een relatief lange reisdag voor de boeg. We vliegen van Bohol via Manilla naar Busuanga. We dachten dat we een ruime overstaptijd hadden, maar we "stonden in de file" op het vliegveld van Manilla, spitsuur kennelijk. Bij de transferdesk verwezen ze ons naar de "inter-terminal" bus (we moesten van terminal 3 naar 2). Eenmaal daar aangekomen was de man die ons registreerde heel paniekerig aan het doen ... We waren daar om 09.50, we moesten om 10.45 boarden en 11.30 vliegen. "Neem een taxi, jullie halen het niet" .... Rustig aan, man, het is veel te heet om je druk te maken. Wij wachten gewoon op de bus. Die zou er over 20 minuten zijn en er een kwartier over doen. Alle tijd. Paul ging nog even koffie en wat te eten halen ... Dat moesten we echter laten staan want de bus was er al na 10 minuten 🙂 Niks aan de hand dus. Later hoorden we van een ander stel dat zij hetzelfde te horen hadden gekregen, en wel een taxi hadden genomen en vervolgens 4.500 pesos (ca € 80,--) kwijt waren voor een ritje van nog geen 10 minuten 😳

Eenmaal op Busuanga-eiland geland ... Geen koffers. Wij hadden wel de aansluiting gehaald, maar de bagage niet ... Again 😉 Gelukkig was er nog een tweede vlucht die dag vanuit Manila, dus na een paar uur  - wij hadden ons inmiddels geïnstalleerd in ons hotel aan een mangrovebaai vlakbij Coron Town - werden ze alsnog bezorgd. 

Coron is een gemeente, een dorp en een eiland in de provincie Palawan. Grappig genoeg ligt het dorp met die naam niet op het eiland met die naam. Coron Town is een gezellig toeristendorpje met alweer de nodige winkels, duikscholen, touragentjes, restaurants en bars. 

De volgende dag zouden we in, op en rond het water bij Coron Island doorbrengen. Coron Island wordt bewoond en beheerd door de Tagbanwa-tribe, de oorspronkelijke bewoners. Ze strijden al heel lang voor meer zeggenschap en krijgen dat gelukkig ook steeds meer terug 

Onze gids, Vida, kwam ons ophalen en in het haventje bleek dat we een hele boot voor onszelf hadden. Wat een luxe! Eerst snorkelden we wat rond Siete Pecados, 7 rotsen en een koraalrif, daarna met de boot naar Coron Island om daar een stuk langs het eiland te kayakken. Eenmaal weer terug aan boord voeren we naar een inham waar we via een trap (400 treden op en af ... en dat ook weer terug 😅), uitkwamen bij een helder, brak binnenmeer. 

Nadat we ook in het binnenmeer wat gesnorkeld hadden en weer terug "gewandeld" waren naar de boot, hadden de bootmannen een heerlijke lunch gemaakt, met rijst, groente en gegrilde "pork & squid". Als laatste gingen we naar Twin Lagoon, maar daar viel helaas nog maar weinig koraal te bewonderen. De Filippijnen worden heel regelmatig geteisterd door orkanen en dat levert duidelijk niet alleen boven water heel veel schade op 🫤

Weinig koraal, helaas wel kwallen .... Dat bleek toen we eenmaal in het water lagen. Het leek mee te vallen maar op de terugweg toch .... 😳, snel terug naar de boot, aan boord werden meteen een paar calamansies uitgeknepen over de geraakte plekken gesmeerd en een paar uur later al nergens last meer van 👍 

Volgende dag na het ontbijt koffers weer ingepakt en op naar het haventje aan de noordkant van eiland. Daar weer aan boord, door de mangrove en dan de volle zee op, richting het eiland Dimakya, een speldenknop op de kaart. Het waaide behoorlijk hard en de golven waren best hoog, de boottocht eindigde dus niet bepaald in een zachte landing .... Maar we hadden twee heerlijke dagen op dit kleine eilandje om daarvan bij te komen. Het spannendste dat hier gebeurt, is dat er tegen de avond honderden vleermuizen uitvliegen of dat er soms zomaar een reiger of een varaan langskomt bij het ontbijt. Verder alleen maar genieten en natuurlijk volop in zee zwemmen 🏊  

Dolce far niente! 🌞