Zuidwaarts

We laten Zadar achter ons en gaan verder naar het zuiden. Onderweg slaan we af en nemen we, de, alweer prachtige, route naar Krka. De watervallen daar zouden de moeite waard zijn. Je kunt kiezen waar je het Nationaal Park Krka ingaat, bij de ene uitgang kun je met een shuttlebus ernaartoe, bij de andere, in het dorp Skradin, ga je met de boot. Wij kozen voor de laatste. We zitten net in de laatste week van het hoogseizoen en betalen pp €40. Beetje jammer dat we voor de wc ook nog moesten betalen, dat had wel bij de prijs inbegrepen mogen zijn 🙄 .... Maar het moet gezegd, de watervallen zijn prachtig. 

Daarna was het nog even rijden naar Podstrana, aan de kust, waar we overnachten. Een typische badplaats, met veel pensionnetjes en restaurantjes. Prima plekje weer en heerlijk gegeten ietsje verderop langs het strand!

De volgende ochtend hadden we een wandeling geboekt door het historische deel van Split. Op tijd op weer, ontbijten en naar de stad. We parkeerden bij de haven en zagen toen de bui al hangen ... cruiseschepen, dus grote groepen toeristen!!!

Even later vinden we gids Roko. Hij vertelt veel over de geschiedenis van de stad en het land. Hij groeide op in Joegoslavië en woont nu dus in Kroatië zonder te zijn verhuisd. Maar het voelt voor hem wel als twee hele verschillende landen. Overigens heet dit deel van het land Dalmatië. En ja, dat hondenras komt hier inderdaad vandaan 😉 

Tijdens de tour lopen we voornamelijk door het Paleis van Diocletianus. De keizer liet dit bouwen om er na zijn aftreden te pensioneren. Na zijn dood zijn mensen er gewoon in gaan wonen, ooit zo'n 3.000 tegenwoordig nog maar 100. De overige huizen worden nu verhuurd als AirBnB. 

De keizer ging hier niet alleen wonen, hij wilde er ook begraven worden. Hij was de laatste keizer die geen christen was (hij was zelf immers een god ...) en heeft tijdens zijn heerschappij veel christenen gedood. Toen later de Kroaten kwamen, maakten die van zijn mausoleum een kerk. Zijn botten zijn nooit meer gevonden .... Soort van postuum keizertje pesten 😉

Het is echt niet normaal druk, eigenlijk niet leuk meer en dan te weten dat het hoogseizoen, het hoogtepunt qua aantal bezoekers al voorbij is. Dat moet vreselijk zijn geweest in de zomer ... Na deze, toch wat teleurstellende, wandeling drinken we nog een kop koffie op een terrasje en gaan dan snel de stad uit. 

We hadden de tip gekregen om naar Trogir te gaan, daar zou het rustiger zijn. Het betekende dat we weer een stuk richting het noorden gingen maar we hadden tijd genoeg dus ... Inderdaad, een klein, leuk stadje op een eiland, er waren wel toeristen maar, ook naar verhouding, een stuk minder. Al met al een veel relaxtere sfeer. We besloten daar een late, uitgebreide lunch te nemen. Tijdens het eten checkten we even hoe lang we nog te gaan hadden. We moeten namelijk uiterlijk 8 uur 's avonds de auto inleveren .... Tot onze schrik zouden we er nog bijna 4,5 uur over doen ... Snel eten, afrekenen, nog even bijtanken en nu zeker wel de snelwegen nemen want dat scheelt zeker een uur 😳

Dat kostte natuurlijk wel meer brandstof en het werd nog spannend of we Dubrovnik zouden halen want we hadden al zeker ruim 80 kilometer geen benzinestation gezien ... De meter gaf op een gegeven moment ook geen actieradius meer aan dus al billen knijpend, relatief langzaam rijdend, en toch ook een beetje genietend van het Dinaragebergte (we rijden hier op de grens met Bosnië Herzegovina) gingen we verder. Op zo'n 15 kilometer voor de stad was daar eindelijk een benzinestation ... pffff, snel tanken en uiteindelijk waren we om kwart voor 8 op de inleverlocatie, keurig op tijd 😅 

De auto werd in orde bevonden, daarna een Ubertje geboekt naar de oude stad en een half uur later zaten we aan een biertje in het prachtige Dubrovnik! 🍻