Nog één keer dan 😅

18 mei 2024 - Toliara, Madagaskar

Vandaag staan onze laatste 2 wandelingen op het programma. Nog één keer dan, moet lukken! Dwz het ging bijna nog niet door, want George haalde de auto van de handrem toen Paul's voet precies voor de band stond. Even verwarring want George dacht dat Paul een geintje maakte toen hij het uitschreeuwde ... Snel een koude fles erop en gelukkig niets gebroken of gekneusd.

Uiteindelijk vertrokken we iets later dan gepland met gids Felix naar Isalo National Park. Een behoorlijk uitgestrekt gebied: 150 km lang en 25 km breed. Het eerste stuk was eerst zo'n 70 meter omhoog lopen maar daarna redelijk vlak. Dit is Bara-gebied. De Bara schijnen Masai-voorouders te hebben (kwamen lang geleden deze kant op om Zebu te verhandelen), ze hebben dan ook een Afrikaans uiterlijk. In tegenstelling tot bijvoorbeeld de Merina, die duidelijk Aziatische trekken hebben. Het schijnt ook dat de taal, het Malagassy verwant is aan Indonesisch. Ooit, toen er nog maar 1 zuidelijk continent was, Gondwana (zie ook: Gondwana), kwam Madagaskar al snel "los" maar zat daarvoor ingeklemd tussen Afrika en Azië. 

Tijdens de wandeling vertelt Felix van alles over het leven van de Bara en ook over hun rituelen. Leuke wandeling door een bijzonder gebied. Na de lunch de tweede wandeling naar de "blue and the black pool". Best weer een pittige, met veel trappetjes en over stenen paden naar de waterval. Gelukkig kwam er af en toe een beetje verkoeling van de wanden, mini douches 🙂 

Daarna: hoog tijd voor een biertje in het dorp. We zaten nauwelijks op de stalen krukjes toen er een enorme verkiezingsoptocht langs kwam. Wat een schouwspel!

Laatste reisdag gaat van Isalo naar Toliara (spreek uit: Toeleeaar). Het eerste stuk gaat door het gebied rondom Ilakaka, waar een ware "goldrush" heeft plaatsgevonden toen er saffieren werden gevonden. Inmiddels is de hype voorbij maar wordt er nog volop afgegraven, gewassen en gepolijst. Om de zoveel meter is er weer een winkel waar de saffieren verhandeld worden. Als iemand overigens een saffier vindt, wordt deze doorgeslikt om diefstal op weg naar huis te voorkomen 😳

Na nog een uurtje rijden komen we bij Zombitse NP. Eigenlijk is dit het overblijfsel van wat eens een groot bos was. Maar vanwege de "slash & burn" methodiek van de bevolking (stukken bos verbranden, dat gebruiken als landbouwgrond en na twee seizoenen door naar weer een nieuwe stuk), is er nog maar een klein beetje over. In dat kleine beetje bos zien we maar 1 bijzonder diertje: een slapende Zombitse sportive lemur (wat een schatje 😍).

Het landschap wordt steeds droger en vlakker. Je kunt aan de huizen zien dat we het gebied van weer een andere stam inrijden. En je merkt ook aan alles dat het hier, net als in het westen boven Morondava, een stuk armer is. Onderweg zien we in de verte een enorme wolk/zwerm sprinkhanen, niet fijn voor de boeren in dit gebied (zie Video's).

Laatste stop voordat we rechtstreeks naar Toliara reden, was bij een mooi Arboretum met daarnaast een prima restaurantje. En "Hallo, daar zijn we weer" 😉 Ook Marleen & Jean lunchen daar. Na de lunch afscheid genomen, het Arboretum bezocht en naar Toliara vertrokken. Laatste avond en dus gaan we met Georges uit eten en hem de schuld geven van een geweldige reis door zijn mooie land!

Morgen vakantie! 😁

Foto’s

4 Reacties

  1. Annemarie:
    18 mei 2024
    Geef George ook maar de schuld dat ik (en anderen) hiervan hebben mogen meegenieten. Eetse xxx
  2. Henny:
    18 mei 2024
    Geweldig Hilke wat een belevenis,wens jullie een hele mooie vakantie verder en geniet van het mooie landschap en de vriendelijke mensen.gr
  3. Ans Tromp:
    19 mei 2024
    Wat een bijzondere reis en dank voor de prachtige foto's
  4. Machteld:
    19 mei 2024
    Weer een prachtige reis. Ik snap nu ook waarom de safieren goed gewassen worden, haha!

Jouw reactie